Emilie Cummings-Enneking

Emilie Cummings (1959) werkt inmiddels zo’n 30 jaar als beeldend kunstenaar. Vanuit haar privé situatie verhuisde zij regelmatig, waardoor de keuze van haar materialen werd bepaald door hetgeen voorhanden was. Potlood en papier en voor het 3-dimensionale klei was meestal beschikbaar en klei is voor lange tijd haar medium geweest. Zij heeft zich hier in bekwaamd tot het maken van indrukwekkende beelden, in naar waarheid getrouwe proporties, van met name naakten. Altijd echter met een overrompelend effect op de werkelijkheid, met het oogmerk om middels sensuele vormen duidelijk te maken wat de essentie van het menselijk leven is.

 

Zij verstaat de kunst om de intimiteit van de ziel te vertalen in haar werk. Zij noemt het “werk”, want talent kan slechts kunst worden bij intensieve beoefening en discipline, het maken van eindeloos veel fouten en het doorbreken van beperkingen. De inspiratie die dan vrijkomt leidt tot het ongedwongen uiten van voelen en zien.

In laatste jaren heeft Emilie het roer omgegooid en ligt haar passie in het streven “kunst toegankelijk  maken voor iedereen”.  Zij ziet het als een uitdaging om de kunst van het maken te combineren met deelname vanuit de samenleving  en in overleg met gemeentelijke besturen ontwerpt zij beelden, zowel op nationaal- als internationaal niveau.

Door het organiseren van activiteiten op het gebied van de beeldende kunst wordt betrokkenheid en deelname vanuit de gemeenschap aangemoedigd en met een team van vaklieden en ongeschoolde vrijwilligers komt de creatie tot stand. Mede vanwege deze “collective approach” in haar wijze van werken ontving Emilie in 2009 de Magnus-Laurentius Medices 1st prijs voor Sculptuur tijdens de Biennale in Florence, Italie.